Ik ben 58 jaar, en werkzaam in de gezondheidszorg. Inmiddels is het 37 jaar geleden dat ik mijn eerste racefiets kocht. Ben sindsdien regelmatig blijven fietsen, in mijn Venlose tijd (sinds '92) vooral op zondagmorgen als lid van de fietsende herensocieteit "LEF", welke afkorting staat voor "lullen en fietsen". In het verleden ook enthousiast gevolleyd en geschaatst, het onderstel laat echter de laatste jaren wat na.
2012 Col du Galibier
In de eerste plaats vanwege de enthousiaste verhalen van deelnemers aan vorige edities. Daarnaast komt het mij goed uit om een concreet doel te stellen om zodoende flink in beweging te blijven, wie weet raak ik zo die paar kilo's teveel ook nog een beetje kwijt. En bovenal is het groepsgewijs optrekken met een gemeenschappelijk doel heel leuk en inspirerend.
Mijn buddy is Wiel Peters, een mede LEFgenoot (zie boven), evenals overigens Arno en Willem van Remortel dat zijn. Wiel heeft tegenwoordig nogal wat tijd, dus moet hij enigzins van de straat gehouden worden, bijvoorbeeld door middel van bikebuddyfietsen. Daarnaast is hij een goede windvanger, want hij is groter dan ik en fietst ook harder, zodat ik noodgedwongen genoegen moet nemen met een plekje aan zijn achterwiel (werkt helaas alleen op het vlakke, bergop leggen mijn kilo's het af tegen zijn postuur).
Ik verwacht een stimulerende inspirerende voorbereidingsperiode. En mooi dat ik daarna die Galibier vanaf de zuidzijde ook weer kan afstrepen van het lijstje "cols to do".
De keuze voor Mariaweide als het goede doel steun ik zeer. Hoewel ik het voor een beschaafde samenleving wat beschamend vind dat een instelling als een hospice (voor de gasten daar de finale van hun leven) voor een goed functioneren zo afhankelijk is van vrijwilligers, en allerlei sponsoring. Maar goed, er zit wel meer scheef in deze samenleving. Een heel mooi en nuttig doel dus.
